Έφτιαξα ένα κρίνο για τον Θάνο. . .

Posted on

 

Ο έρωτάς μου για τα Διάφανα Κρίνα γεννήθηκε τη στιγμή που άκουσα τον πρώτο τους δίσκο! Τον Απρίλιο του 1998 τους είδα για πρώτη φορά σε συναυλία! Τραγούδια χιλιοακουσμένα, χιλιοτραγουδισμένα! Συναυλίες άπειρες! Τεράστια χαρά κάθε φορά που έβγαινε καινούριος δίσκος! Πραγματικά τα λάτρεψα τα Κρίνα!

Το φετινό φθινόπωρο μπήκε με πίκρα για όλους εμάς που αγαπάμε αυτό το συγκρότημα,  μιας και στις αρχές του Σεπτέμβρη πέθανε ο  τραγουδιστής τους Θάνος Ανεστόπουλος. Θα λείψει σε όλους μας η παρουσία αυτού του μοναδικού πλάσματος. Η φωνή του τόσο ανατριχιαστικά όμορφη… Οι στίχοι του πάντα εκπληκτικά αληθινοί…

Ας αφήσουμε όμως στην άκρη την απέραντη λύπη μας για τον χαμό του ποιητή και ας  τραγουδήσουμε ξανά τα υπέροχα τραγούδια του… Ας θυμηθούμε τις απίστευτες  βραδιές που ζήσαμε όταν τα Κρίνα βρίσκονταν πάνω στη σκηνή! Κι εμείς από κάτω είχαμε πάντα τα ποτήρια μας γεμάτα, όπως και τις καρδιές μας! Το σίγουρο είναι ότι όταν ένας άνθρωπος προχωράει στη ζωή του και αφήνει  σε κάθε του βήμα ομορφιές και αλήθειες που έχει μέσα του, όπως ακριβώς έκανε ο Θάνος, τότε αξίζει να τον κρατήσουμε για πάντα στη σκέψη μας και στη καρδιά μας!

Ήπιαμε άπειρα ποτήρια στην υγειά του!  Θα πιούμε άλλα τόσα στην μνήμη του!

 

 

Αν φόβοι σέρνουν τυφλά την καρδιά σου

γίνε φωτιά και όρμησε προς την ανηφοριά

αν θεία μοίρα σου ανοίγει πληγές

άσε τον ήλιο να μπει από τις ραγισματιές.

 

Γείρε στον ώμο μου, βγάλε φτερά

θα μας πάρει ο ουρανός πιο μακριά

σε μια γη που ανατέλλει.

 

Αν την ψυχή χώμα την θεωρείς

τότε βαριές θα απλώνονται όλες σου οι μέρες

αν η αγάπη είναι ο φόβος που ενώνει

σαν μένεις μόνος σου, όρθιος να στέκεις στο κρύο.

 

Αν βρεις τη λάμψη και μια άγρια χαρά

θα μας πάρει ο ουρανός πιο μακριά

σε μια γη που ανατέλλει.

 

Αν ταπεινώνουν το μέσα σου οι μπόρες

ρούφηξε όλους τους τρόμους  και κάνε τους ρίζες

αν στο σκοτάδι τις σκέψεις σου θρέψεις

φρόντισε να χεις με αλήθεια υφάνει τις λέξεις.

 

Σαν δυο μικρά, ασημένια πουλιά

θα μας πάρει ο ουρανός πιο μακριά

σε μια γη που ανατέλλει

γείρε στον ώμο μου, βγάλε φτερά

θα μας πάρει ο ουρανός πιο μακριά

σε μια γη που ανατέλλει.

 

“Σε μια γη που ανατέλλει”

Στίχοι: Θάνος Ανεστόπουλος

Μουσική: Διάφανα Κρίνα

Δίσκος: ‘’κι η αγάπη πάλι θα καλεί’’ (2008)